View Full Version: ano ba ang magagawa ko para makatulong sa bayan?

Cardona Walang Kulay > Buhay Cardona > ano ba ang magagawa ko para makatulong sa bayan?

Pages: [1] 2

Title: ano ba ang magagawa ko para makatulong sa bayan?


emmamutyaross - July 3, 2004 03:24 PM (GMT)
bilang isang taga-cardona,ano ba maitutulong ko sa aking bayan?

Admin - July 4, 2004 04:49 AM (GMT)
QUOTE (emmamutyaross @ Jul 3 2004, 03:24 PM)
bilang isang taga-cardona,ano ba maitutulong ko sa aking bayan?


yehey! matutupar na ang aking vision na magkaroon na makabuluhang talastasan ang mga taga cardona!, nice topic missemmamutyaross.

sagot ako mamaya mejo bz lang, sa tanong ng math laang naman ako takot eh :P . tsaka nag iisip pa ako.

isip_seven - July 4, 2004 05:27 AM (GMT)
QUOTE (emmamutyaross @ Jul 3 2004, 06:24 PM)
bilang isang taga-cardona,ano ba maitutulong ko sa aking bayan?

yan simulan na natin pag usapan ang mga bagay bagay na dapat nating gawain para sa ating bayan. sige simulan ninyong mga kabataan kung ano ang nararapat na gawin para sa ikauunlar ng cardona

emmamutyaross mag pakilala ka rin ruon sa isang forum hane :)

Admin - July 4, 2004 11:44 AM (GMT)
QUOTE (isip_seven @ Jul 4 2004, 05:27 AM)
yan simulan na natin pag usapan ang mga bagay bagay na dapat nating gawain para sa ating bayan. sige simulan ninyong mga kabataan kung ano ang nararapat na gawin para sa ikauunlar ng cardona

emmamutyaross mag pakilala ka rin ruon sa isang forum hane :)

hahahaha. nahahalata... umamin ang matanra...

any way ano nga ba ang magagawa at maitututulong ko sa cardona. para sa akin. marami pero i-5 5-6 ko na laang rami trabaho eh. (opo nag tatarabaho na ako)

Bilang pasimula. itong paggagawa ko ng forum na ito ay isang hakbang na sa pagtulong ko sa cardona. sana ay rumami ang members nito at mapag buklod buklod (mapagsama sama) natin ang mga taga cardona. at mawala na ang kulay (pulitika) hence, cardona walang kulay... (teka maaga pa yata para i-discuss yon rito)

pero any way. ito muna... ang magagawa at purpose nitong forum na ito ay mapag sasama sama ang mga internet savvy na taga cardona. kahit pati iyong mga nasa ibayong ragat. sa pamamagitan nitong forum na ito, makakabalita sila kung ano anong nangyayaring kabutihan o kalintikan riyan sa ating bayang mahal.!

tapos. pwede ko ring sabihin na. Lilimitahan ang paniniste... (di ko titigilan. trademark na natin kumbaga ang paniniste eh) kung mababawasan ang paniniste. magigiging malaya ang ating kababayan na gawain ang gusto nilang gawain. ang iba kasi sa atin takot gumawa ng aksyon dahil baka MASISTE... bihira ang sumasali sa mga tv shows dahil baka masiste. ayaw kumuha ng exam sa magagandang paaralan, dahil baka bumagsak ay kutakutakot na siste ang aabutin.. iyon bang ganong sistema natin. pangit iyon di ba??

bondat - July 8, 2004 02:16 AM (GMT)
siste rito-siste roon...tutuo iyan gawa ng hindi ako taga-cardona pag hindi ako maniniste...ako'y umaamin gawa ng tayo'y medyo matanra na rin---nababawasan ang takot sa siste :D pero marami na akong nakitang pagbabago sa cardona, lalo na ng mga taga atin. ako'y sasandali pang nawawala pero marami ng nabuntis :blink: patunay lamang na marami nang hindi nahihiya o natatakot sa siste ;) nde...seriously bagama't limitado ang balita rito (gawa medyo naghihina mga source), ay masasabi kong marami ng lumabas sa kani-kanilang mga shells at hindi natakot na sumubok, pumorba ng mga iba't-ibang bagay at sa kaganrahang-palar ay umasenso naman. gaya ng pagsusulputan ng mga videoke machines riyan sa atin...ay sige, noon ba'y may nakakakanta ng normal (hindi under d influence) ng basta na la'ang lalo na sa mga pampublikong lugar? ay hayan ang me-o! <_< medyo mababaw ang aking analogy pero obyus ang changes na nagaganap....sana'y magtuloy-tuloy, ayos iyan...

Admin - July 8, 2004 04:32 AM (GMT)
QUOTE (emmamutyaross @ Jul 3 2004, 03:24 PM)
bilang isang taga-cardona,ano ba maitutulong ko sa aking bayan?



with the permission of the thread starter. ililipat ko po itong forum na ito sa ibang category... :)

pang botohan po itong category na ito..

marami pong salamat.

cardona walang kulay administrator

Admin - July 10, 2004 04:29 AM (GMT)


o tuloy na.! sino naman ang mag se share ng kanyang maitutulong sa cardona.

saglitlang - July 14, 2004 03:57 AM (GMT)
Salamat saiyo Emmamutyaross at pinasimulan mo ang topic na ito. Magandang simula para sa mga naririto na mga walang kulay. ;)

Jandrew - July 28, 2004 10:01 AM (GMT)
[SIZE=7] :) pag ako tumama sa lotto lahat bibigyan ko ng trabaho, yong bang pauunlarin ko cardona yong mga tambay, mga addik gagawing kong tino basta pag tumama ako sa lotto pauunlarin ko cardona di ako tatakbong konsehal or kahit ano simpleng mamayan lang...yon lang po
:D :) :)

melbournedoc - August 1, 2004 04:25 PM (GMT)
wala na uling nag-post sa importanteng topic na ito, eniwey...
ano ba nag magagawa ko para sa bayan?
depende sa kung nasaan ka o kung ano ka ngay-on
>dyante ka ba, me trabaho-anung klase, nasa posisyon sa gobyerno, bisnesman o pangkaraniwan na magulang, etc
.... kung dyante ka> mag-aral kang mabuti, wag magbulakbol, sunrin ang magulang, gaw-in ang asaynment, sumali sa mga organisasyon, maging aktibo sa mga gawaing pangkabataan sa barangay, etc
....kung nakatatanrang kapater ka> maging mabuting halimbawa ng mga nakababatang kapater, maging responsable sa kanila, tulungan ang magulang sa pagtuturo ng mabuting asal sa kanila
....kung me tarbaho ka>pag-igihan mo ng dika masisante, laging pagsikapang wag ma-late, maging palaka-ibigan sa mga ka-opisina, magbihis ng wasto at angkop sa tarbaho, gamitin ang sick leave ng tama, maging magalang di laang sa boss pati rin sa iba lalo na kung mas mababa sa iyo ang posisyon, iwasang sumali sa mga tsismis---kung sakaling makarinig ka ng balita/tsismis i-confirm mo sa mismong concern at di-iyong ipagsasabi mo agar sa iba=isipin mo rin na puede ring gaw-in sa iyo iyan ng nagtsismis=so kung hindi rin laang makabubuti at makasasakit pa sa iba ay wag na laang i-perpetuate
....kung nasa posisyon ka> parehas laang ng gagaw-in ruon sa me regular job, pero mas me responsibilidad ka kase nasa gobyerno ka...CIVIL SERVANT ang tawag sa iyo in tagalog-verbatim= tagaserbisyo ng publiko. Nasa poder ka para tulungan at pagsilbihan ang nasasakupan mo, responsibilidad mo sila, kumbaga sa pamilya extended family mo sila, gagaw-in mo ang lahat para sa kapakanan ng pamilya mo whether pula, bughaw o dilaw.-mayaman o mahirap, taga-isla o taga-bayan dapat pantay-pantay ang turing mo...ANG PULITIKA DAPAT NAGSISIMULA AT NAGTATAPOS LAMANG SA BOTOHAN...PAGKATAPOS DAPAT AY SAMA-SAMA LAHAT SA PAGTULONG SA BAYAN. PAGKATAPOS NG ELEKSYON DAPAT IISA LAMANG ANG KULAY NATIN...PUTI LAMANG PARA TANRA NG PASIMULA AT PAG-ASA. ***FYI-WHITE LIGHT IS A COMBINATION OF PURE BLUE, PURE RED AND PURE YELLOW LIGHT. BLACK IS THE ABSENCE OF ALL COLORS***
After all iisa laang ang bayan natin, at tayong lahat ay gustong umunlar at sumulong ito. DAPAT KAHIT NA SINO ANG NAMUMUNO, TUNGKULIN NG LAHAT NA TUMULONG SA IKAGAGANRA NITO.

=CARDONA WALANG KULAY sa pagkakaintindi ko (tama po ba ADMIN?) ay na conceptualize to UNITE lahat ng CARDONIANS saan mang lupalop ng mundo, regardless of COLOR and AFFILIATION. Yun nga laang, if we're going by its literal translation...absence of color (walang kulay) means BLACK.
COLOR MEANING-
--Black is associated with power, elegance, formality, death, evil, mystery, fear and the unknown, it has a negative connotation and is the symbol of grief.
--White is associated with light, goodness, innocence, purity, and virginity,considered to be the color of perfection, means safety, purity, and cleanliness,usually has a positive connotation and represents a successful beginning.

so dapat PUTI tayo lahat.

Nalayo na.

tuloy...
.... kung bisnesman ka> magbayar ka ng tamang buwis para makatulong sa gobierno, mag-pasahor ng wasto at on time, magbigay ng umento at bonus kung nararapat...para ka ring padre-de-pamilya ng korporasyon mo kya dapat you look after your family members'---needs, wants and desires including their health.
....kung magulang ka o peyrents> palakihin mo ng wasto at me takot sa Diyos ang lahat ng anak mo, bigyan ng tamang edukasyon, tirahan at kumportableng buhay, maging huwaran o idol sa paningin ng anak... laging isipin na kung anuman ang kahihinatnan ng anak mo---succesful man o hindi---kalahati nuon ikaw ang may gawa. Kaya ang isa sa susi sa pagiging matagumpay ng mga anak e ang pagiging MABUTING MAGULANG mo sa kanila.
....kung taga-ibayong ragat ka (OFW) o IMMIGRANT> pakita mo na ang mga taga-Cardona ay me talino, me takot sa Diyos, di-pala-away, okey makisama pero alam ang limitasyon, mapagkakatiwalaan, masipag sa lahat ng bagay lalo na sa trabaho, matulungin sa kapuwa, me sariling paninindigan at prinsipyo.=magbahagi ng kung anuman mayruon ka.. mapa-pera o karunungan o talento, etc sa iba mong kababayan na nasa Pilipinas lalo na kung makatutulong ito sa kanila---hing-in man o hindi---(tulungan po at di yabangan).

Views from previous postings:
Tama po si Admin--bilang panimula, magparami po tayo ng miyembro at sana po'y rito nga po magsimula ang pagsasama-sama at pagkakaisa ng lahat ng taga atin. Kahit man laang sa internet e tayo'y maging ISA. Palagay ko po e pagnagawa natin rito e madali na sa aktuwal. Dapat po ay maging puti (kano)tayo mag-isip---Live for today, plan for the future. Ang nakaraan na po e dapat pong kalimutan na at wag ng ungkatin pa. "Let bygones be bygones".


parting words.
>>>kapag pagtulong sa bayan ang pinag-uusapan, walang malaki o maliit.
>>>ang pagbabago ay dapat magsimula sa SARILE, bago sa PAMILYA, sa KOMUNIDAD at sa BAYAn.



P.s.
magrasal po tayo para sa WORLD PEACE


isip_seven - August 2, 2004 04:53 AM (GMT)
napakaganda naman ng mga tinuran ni shanghaidoc... huo nga dapat sa atin muna mag simula ang lahat para umunlar ang ating bayan.. kung magagawa natin ang mga nasabi ni doc ay may pag asa na umunlar ang ating bayang mahal....hayun rin pag kaintindi ko rito sa Cardona_Walang_Kulay to unite all Cardonians where ever, who ever, what ever we are... lahat tayo taga cardona kaya dapat tayong magkaisa...

Mabuhay ang mga taga Cardona!!!!!!!!

trombonista - August 6, 2004 11:29 AM (GMT)
mag-aaral ng mabuti
magbabait
magiging involved sa mga gawaing pambayan na may kabuluhan




pare_quality - August 6, 2004 09:50 PM (GMT)
saLudO me sa sinabi ni shanghaidOc... weLL saiD... appLausE.. twO thumBs up....

melbournedoc - August 29, 2004 01:18 PM (GMT)
la na uli input sa topic na ito...
ako na ulit <_<

maging self-reliant- di umaasa sa iba, sa sariling pagsisikap nabubuhay
pano?...

sa pagkain- gusto mong magtiper at kumain ng healthy food---magtanim ka kahit sa paso ng kamatis at iba pang gulay---kung may kaunti kayong lupa sa luob ng bakuran---tamnan ninyo ng kahit ano---di na kayo bibili, sigurado pa kayong malinis at walang spray ng preservative---pwede pa ninyong ibenta ang sobra sa inyo o ipamigay sa kaperbahay na walang makain--nakatulong pa kayo.

sa trabaho o business- kung wala kang mapasukan na trabaho, magtinra ka ng malamig, guto, barbecue, iced tea, snow ball, fish ball,etc--maiit laang ang puhunan saka surefire na di ka lugi kasi pagkain at inumin ito---siguraduhin lamang na malinis at syempre masarap para tangkilikin ka----kung halimbawang pumatok, nakaipon ka ng pera---tayo ka ng restaurant---me mura o libreng seminar ang gobyerno sa mga gustong magtayo o mag-karuon ng sariling small business---mula sa baking to cooking, tilapia raising, putting up a travel agency, ice cream making, getting a franchise, etc. ---matuturuan kung pano magsimula at magtayo, saan kukuha ng kapital, pano pag-apply ng lisensya, pano kumuha o mag-hire ng tao, etc.

--kung teacher ka ---pwede ka mag-advertise* ng tutorials---per hour ang bayar---pwede english=reading and comprehension, pwedeng math, pwede ring Piano o musical instrument lessons

*advertisement pwedeng by word of mouth --na sa liit ng bayan natin ay pwedeng pwede, o kaya maglagay ka sa labas o gate ng bahay mo, mag-print ka ng flyers iba-ibang design kung gusto mo madali laang sa computer

--kung marunong kang mag-tennis---mag-advertise ka ng tennis clinic---kailangan mo nga laang ng maramimg bula at maaga ka dapat sa tennis kort para sure kang me place na pagtuturuan ka

using other talent for service
--kung magaling o mahilig kang kumanta o marunong kang ma-play ng musical instruments---sumali ka Church choir sa atin---o sa banda ng musiko (me bayar ka pa)

>si Mrs. Ramirez---gusto nuon ma magkaruon ng choir, Male choir particularly, pro pwede ring children's choir o Adult Choir, mas marami mas ok, para naman there's something to look (listen) frward to pag-sisimba sa atin---mas marami magsisimba---mas ok at magiging lively ang misa---hindi sa hindi kaya ni Tetchie, kaya laang, mas mabuti kung me katulong siyang magtatayo nito
==mang-rami sa ating tumutugtog at magagalng naman tayong kumantang mga taga-Cardona kaya its our chance to show our talents
==minsan nakikilala rin ang isang bayan sa galing ng church choir nito halimbawa na laang ang TIPLES DE STO DOMINGO, Ivatan Choir ng Batanes, sa EDSA kaya marami nagsisimba--hindi laang magaling ang nagmimisa sa sermon/homily kung hindi magaling rin ang mga choir rito

*sa atin uso ang sportsfest at songfest(amateur pag pista) pero choral fest hindi yata patok---pwedeng gaw-ing project ito---inter-brgy. tapos pwedeng inter-town hanggang sa regional tapos national----para ang mga taga-atin laging me-ginagawa at hindi na-bobore at magiging productive pa

kayo naman!






melbournedoc - August 29, 2004 02:35 PM (GMT)
>>kung ratihan kang manlalaro ng baskitbol, balibol, tennis, softball etc---mag-coach ka mga paliga sa atin (inter-brgy) para mapakinabangan ang talent mo at maipasa mo ang alam mo sa susunor na henrasyon ng players---maganra ring feeling pag-halimbawang napag-champion mo ang kino-coach mo---achievement mo na rin---ma-de-develop pa ang leadership qualities mo at pakikitungo sa iba-ibang tao

>>mag-share laang ng kung anumang natutunan mo sa school, pagbabasa ng libro-diaryo-o magazine, napanuor sa tv o narinig sa radyo---malaking bagay na rin
---halimbawa-=pag-kuha ng BLOOD PRESSURE---simpleng-simple laang--pero ilan sa inyo ang marunong? [B]una't huling tunog [/B]laang ang pakikinggan sa stethoscope hayun na---kailangan mo ito halbawa kung emergency alangan namang tumawag ka pa ng nars o midwife.

---BASIC CPR O CARDIO-PULMONARY RESUSCITATION---sa tate, itinuturo ito sa mga iskwilahan kaya kahit bata marunong---sa atin?---importante rin kasi kung emergency na naman sa bahay halimbawa, ikaw laang ang kasama ng Inang o Amba mo, at least me magagawa ka. madali laang itong matutunan, itinuturo ito sa BHWL (Brgy. Health Workers League) pero dapat alam ito ng kahit sinong pangkaraniwang tao----punta kayo sa Health Center at magtanong tungkol rito

---na ang ASPIRIN (hindi po iyung Baby Aspilet---kasi safe ito sa bata, iyung Aspirin na kulay berde at minsan kulay puti ang palara)--ay hindi na ibinibigay sa mga batang mey lagnat (hindi na nga rin ito ginagamit sa matatanra na mey lagnat)kasi nag-ko-cause po ito ng nakamamatay na sakit sa atay (fulminant liver failure)---bagkus ang ibinibigay na po ay PARACETAMOL o Ibuprofen na laang. Ang Aspirin po ngay-on ay ginagamit na laang (mainly) sa pag-papalabnaw ng rugo.

---na ang SHABU---e may IRREVERSIBLE AND PERMANENT DAMAGE sa utak, kasama rin rito ang ECTASY atbpng PBBWNG*---na kala mo'y sandali laang ang tama at lipas na pero ang tutuoy me na-damage na ito na parte ng utak

*PinagBaBaWalNaGamot B)

---na ang PASSIVE SMOKING (pag-langhap ng usok ng sigarilyo ng iba lalo na kung nasa kulong na lugar ka) is as DEADLY or EVEN DEADLIER than Primary smoking. kaya mas madalas ang lagi inu-ubo misis o anak(kung tatay ang naninigarlyo)

IBA PANG SIMPLENG PARAAN
>>>lagi kang ngingiti (Always smile)---nakakahawa ito, lightens your mood, makes your day easier, makes you feel good---mga taong nasa paliger mo mahahawa rin---positive mood--makes job easier---less stress from work

>>>call or text or e-mail or send a snail-mail to a long lost friend o relatives---they will appreciate it a lot (di ba tayo pag-nakakatanggap ng sulat o e-mail excited?--ganyun rin mararamraman ng taong pinag-sendan mo lalo na siguro kung kababag mo nuon o me un-resolve problems/issues kayo

>>>pagtimpla mo ng kape ang tatay o nanay mo (kung nagkakape sila), iligpit mo ang hinig-an mo o maglinis ka ng kwarto, magluto ka ng breakfast, samahan mo ang nanay mo sa pamamalingke, bigyan mo ng bulaklak GF mo, study your lessons and make your assignment promptly, don't be late in school, kumpunihin mo o palitan mo ng bagong bumbilya iyung ilaw sa garahe na matagal ng walang pumapansin, magtapon ka ng basura---basically do things you don't usually do na makapag-papagaan ng buhay ng ibang tao at ng buhay mo rin (in return)

>>>KISS or HUG your MOM or DAD o LOLO't LOLA. They will surely appreciate it. Pagnasa edad kasi na ito e medyo feeling nila TAKEN for Granted o Useless na sila kaya tell them otherwise. Show them and let them feel na they are still important and still loved. Give them gifts or some money(wala na silang trabaho at di na capable lalo na iyung mga hindi pensyonado)hindi laang sila humihingi kasi nahihiya sila pero kailangan nila iyun. Money gives them some feeling of freedom and power to do what they like---yung simpleng pagbili ng t-shirt o short para sa kanila o pambili ng regalo para sa apo na me-bertdey=Believe me, they will cherish it.

>>>Simpleng pag-bisita sa me sakit na nasa bahay o ospital---this also means a lot. Even without gifts just your presence is enough to tell them YOU CARE.

>>>Greeting someone on his or her birthday wheter thru text, e-mail or giving a call---100% appreciated. I don't know if you do this, but I usually count the no. of people who greet on my birthday and take note who greets first.

>>>Mag-abuloy ka sa simbahan :)













rubat - August 30, 2004 08:27 PM (GMT)
"***FYI-WHITE LIGHT IS A COMBINATION OF PURE BLUE, PURE RED AND PURE YELLOW LIGHT. BLACK IS THE ABSENCE OF ALL COLORS***"

=CARDONA WALANG KULAY sa pagkakaintindi ko (tama po ba ADMIN?) ay na conceptualize to UNITE lahat ng CARDONIANS saan mang lupalop ng mundo, regardless of COLOR and AFFILIATION. Yun nga laang, if we're going by its literal translation...absence of color (walang kulay) means BLACK.
COLOR MEANING-
--Black is associated with power, elegance, formality, death, evil, mystery, fear and the unknown, it has a negative connotation and is the symbol of grief.
--White is associated with light, goodness, innocence, purity, and virginity,considered to be the color of perfection, means safety, purity, and cleanliness,usually has a positive connotation and represents a successful beginning.

so dapat PUTI tayo lahat.

Doc, ayaw ko sanang maging literal pero parang baliktar yata?

WHITE is the ABSENCE of all colors and BLACK is the combination of pure blue, red and yellow lights.

baka laang sila malito.

tumpak! dapat pagkatapos ng eleksyon e wala ng kulay, kaya laang ay kabaliktaran ang nangyayari, paano natin ito mababago? e lahat na ng paraan sinabi na rito: magsimula sa sarili, disiplinahin ang sarili, maging mabuting mamamayan, simula sa simpleng wag pagkakalat, pagpulot ng basura sa raan, panganganupo. lahat po iyan ay itunuro na nuon pang tayo'y nasa elementary ay kumbakit nagkaganito pa rin tayo. sa tingin ninyo nasaan kaya ang diprensya?

rareriroru - August 31, 2004 04:36 AM (GMT)
simple lang ang maitutulong ko sa bayan... ang tulungan ang aking sarili... sapagkat sabi nga, sa sariling bakuran dapat magmula ang pagbabago... alam natin ang tama at mali... kaya nga, gawin ang alam mong tama, maliit man ito o malaki... kontra man ito sa popoular na nangyayari at tinatanggap ng lipunan... kung magagawa natin ito, kabawasan din tayo sa pinapasan ng bayan...

melbournedoc - August 31, 2004 12:24 PM (GMT)
FYI

>>ang dahilan kaya tayo nakakakita ng iba't-ibang kulay ay dahil sa LIGHT o ilaw.
>>so kung walang LIGHT o ilaw, walang kulay na makikita (tinagalog ko po laang ito mula sa website na Science of Colors) gaya ng sa kulay na ITIM o Black

>>kaya po ANG ABSENCE OF COLOR IS BLACK and the SUMMATION OF ALL THE COLORS IS WHITE
The perfect blending of the seven color rays in the bright sunlight gives us a white light. --fr. Meaning of Colors

Literal meaning: CWK-Cardona Walang Kulay means no politicking/politics involve
--kung tutuusin ang most appropriate na kulay ng site na ito ay BLACK kasi nga walang kulay

--kaya nga laang, mula sa naisulat ko na traits/characteristics ng color black e medyo negative ang rating, kaya PUTI ang pinili ko----which is appropriate o bagay laang kasi SUMMATION o PAGSASAMA-SAMA NG MGA KULAY ang ibig sabihin ng PUTI o color WHITE. Pag-sasama-sama nating lahat na taga-Cardona kahit ano pa ang political color/affiliation mo. hindi po baliktar :)

______

Re:nasaan ang diperensya?

nasa TAO
-ang lahat ng mabubuti at magagandang asal ay itinuturo at itinuro na sa atin, simula sa pamilya, sa skwela at sa simbahan---nasa PAGSUNOR laang nagkakatalo dahil sa:

---impluwensya ng kaibigan, magulang, komunidad, media, gobyerno, kultura
---kahirapan, kawalang-pag-asa
---utang na loob
---walang paki-alam o lack of concern
---kanung-nungan (ignorance)
---hunger for fame and power
---baril at karahasan
---at pera (kawalan o sa rami)

>one way or another, guilty tayong lahat rito pero hindi ibig sabihin huli na at wala ng pag-asa

...this site is the start, kaya nga ini-encourage LAHAT na taga-atin na sumali, lahat ng gusto ng PAGBABAGO, lahat ng me gustong PAGYAMANIN, UMANGAT at UMUNLAR ang bayan natin








rubat - August 31, 2004 04:15 PM (GMT)
tama ka doc, ako pala ang nalito. kapareho nga rin pala iyan ng hot and cold. cold is the absence of heat...ok whatever! mali ako tapos!

tama ka na naman doc, guilty tayong lahat! at tama ka lalo na mayruon pang pag asa, tayka kailan ka ba magkakamali?

inenumerate mo na ang mga social factors na nakaka apekto sa mga pagkakamali o maling gawi ng mga tao, kung susunrin natin ang sequence na sinabi mo para ma resolb ang problema, ano ngayon ang susunor na dapat gawain maliban sa mga nasabi mo na at sa mga ideals na palagay ko naman ay alam na nating lahat?

lagi namang nasa tao ang diprensya e di ba? sino ang may ayaw sa pagbabago? wala rin akong objection sa pagkawalang kulay ng cardona, tunay at nararapat lamang na ito ay mangyari, pero sa palagay mo, ano ang dapat unahin? bukor sa sarili? at paano ito magiging collective effort para maging isang pwersa na siyang maaring maging catalyst ng pagbabago sa cardona?

sabi nga ni admin... para sa bayan.

peace!

isip_seven - September 1, 2004 05:47 AM (GMT)
naraan ko aring page na ito ah.
http://www.coa.gov.ph/COA_htm/1999_AAR/Loc...ardona99_es.htm
EXECUTIVE SUMMARY OF THE 1999 ANNUAL AUDIT REPORT ON THE MUNICIPALITY OF CARDONA luma na pero baka may makikita tayo para makatulong sa bayan. tayo pala ay 4th class municipality kala ko ay 3rd class :( mahanap yung bago...


The Municipality of Cardona came into being in 1854. It is formerly a part of Morong in 1903 by virtue of Batas Blg. 942 of the Philippine Commission when the latter was changed to become Province of Rizal. And on February 1, 1914, Cardona became an independent town pursuant to Executive Order No. 6 which was issued by Francis Burton, then Governor General of the Philippines.


melbournedoc - September 1, 2004 03:59 PM (GMT)
EDUCATION
--The object of education is not to be able to earn money, but to improve oneself and to serve the country.
--It is also necessary to learn how to put the knowledge thus acquired to proper use. In itself knowledge is only a means. It can be employed for good, for making money, and in the service of public causes. Knowledge is justified only when it is put to good use and employed in the public cause
--the essence of all education was kindness—kindness to all, friends, foes, men and beasts. The chief object of education was the building of character.Knowledge is the means and character-building is the end. If we succeed in building the character of the individual, society will take care of itself
--Education liberates us, frees us from bondage, helps us to shine, adds to the country’s wealth, enriches character: our boys and girls become smart and intelligent

*ito po ay quoted sa isang website sa India na pareho po nating 3rd world. me problema rin silang malaki sa ekonomiya at sa sobrang raming populasyon. pero alam po nila ang SUSI ay EDUKASYON.

*sabi nga po ng kasamahang kong Korean-American doctor---Indians are one of the smartest people in the world.

--e kung tutuusin e mas magaling tayong mag-english at mas mababango tayo sa kanila :) pero what makes their country on the verge of becoming industrialized (kasama ng Malaysia, Thailand, China)e ang emphasis nila sa EDUCATION.

PANO I-START?

sa schools, simbahan, sa palengke, sa place of work, sa panguse---start the conversation, give concrete examples, INSPIRE o encourage sila mag-isip, magsabi ng kanilang ideya----just BE OBJECTIVE, no feelings or emotions attached/involved

-sasabihin, corny---pero mas corny ang bayan na hanggang ngay-on e CLASS IV Municipality pa rin.

-sasabihin paki-alam mo, wag mong sagutin, bagkus tanungin mo ng---satisfied ka ba sa trabaho mo, sa buhay mo, sa kalagayan mo, etc. o ibang kuwestiyon na ma-i-encourage silang mag-open up

-kung ayaw pa rin, just proceed hanggang me nakikinig sa iyo.

-pang-karaniwan, sasabihin, pare, ibahin na natin ang topic kase mag-kakasakitan lamang at magkakababag---e kailan natin pag-uusapan? pag-lolo't lola na tayo?pag matanra na?

-mayruon at mayruong makikinig---hindi man magsalita at least marinig nila na ganyun pala

----
Mag-organize ka ng organisations o kundi man sa existing org. na pwede i-open at pag-usapan ito.

___ang pinaka-madaling kausapin usually---kabataan---kasi IDEALISTIC pa ang mga iyan at OPEN-MINDED.

____Pero TANRAAN, hindi POLITIKA ang pag-uusapan kung hindi ang MGA MAGAGAWA para sa PAG-UNLAR,PAGBABAGO at PAGYAMAN NG BAYAN.

>>>MARAMING DEPARTMENTS o POINTS OF DISCUSSION
----SPORTS
----HEALTH
----EDUCATION
----LIVELIHOOD
----CRIMINALITY
----DRUGS
----TEEN PREGNANCY
----LOCAL TOURISM

atbp....


rubat - September 1, 2004 04:12 PM (GMT)
salamat isip_seven, malaking bagay ang na i post mo, isa ito sa pundasyon ng ating pagkakakilanlan bilang taga cardona, wala kasi akong natatanraan na naituro ito nung ako'y nasa elementary pa (o baka akp'y absent laang o kaya'y nag cutting classeds) , at sa aking palagay kakaunti ang nakaka alam nitong history nating ito. nabasa ko na ito pero di ko na rin matanraan kung sa librong ginawa ni ma kiyel (sln, taga longos) o kung saan. ako kasi'y naniniwala na kailangan natin munang kilalanin ang ating sarili bago tayo kumilala ng iba at sa pagkakataong ito ay sana'y marami pang mag ambag ng samu't saring history ng cardona... isa na rin ito sa paraan, gaya ng sinasabi ni doc na i educate natin ang ating mga sarili para ma improve natin ito. mga kababayan na di masyadong busy, baka may gustong mag re research sa history ng cardona at i ambag rito.

kapayapaan.

rubat - September 3, 2004 11:11 PM (GMT)
ay tayka muna doc, ano bang ginagawa mo riyan sa lupain ng mga dilaw? ikaw ba'y nagpapakadalubhasa? nag re research o nanggagamot? aba, ay baka ikaw ay ma sars, balita ko'y itinatago nila riyan ang tunay na kalagayan kundi pa ruon sa isang doktor na sumigaw e di aamin yang mga singkit na iyan.

magaling ka na bang mag insik? mandarin ba? di yung orange hane?

melbournedoc - September 4, 2004 11:34 AM (GMT)
isa laang po ang sagot---trabaho

ang alam po kasi ng marami pag-duktor ka, me pera ka.
hindi po tutuo.

isa pa, ang gobyerno bangtagal ng napabayaan ang propesyon namin kaya hayan tuloy nag-aalisan(pati narses)---bang-rami ko pa pong gustong ibulalas katular na laang sa paratang na ang mga umaalis na duktor e binabansagang sell-out, mukhang pera at hindi makabayan---kung alam laang nila ang sakripisyo ng bangtagal na panahon sa pag-aaral at pag-asa sa magulang pagkatapos e nakakura pa rin sa kanila.

ang pagtanggap ng T.Y. kapalit ng serbisyo (iyung iba nga ni tango na tanra ng pasasalamat e wala), pag-bibigay ng pera o libreng gamot sa mga pasyenteng walang-wala (buno't bulsa pangkaraniwan) etc---hindi po sa ayaw po namin nito, good-feeling nga at self-fulfillment ang nararamraman namin pag gumagawa kami ng ganito pero WE STILL HAVE TO EARN TO SUSTAIN OUR BASIC NEEDS. Buti kung hindi ka pa pamilyado e kung me anak o mga anak ka na? Pero kahit na single ka KULANG pa rin.

hindi dapat rito sa ibang thread ito dapat pero nagtanong ka kasi RUBAT eh.

pero kahit narito po ako ay hindi po naman ibig sabihing nakalimutan ko na ang responsibilidad ko bilang anak ng bayan (hanep! :) )

-----
nakalulungkot nga laang, kasi riyan sa atin ang mga pasyente pinoy---rito po ang ginagamot po namin ay puro expats (european, american, australian, canadian, HK nationals, Singaporean, japanese, Korean, South american, diplomats/consuls, CEO's, managers, tv stars, US senators, me kaunting mga pinoy na pa-training ng kumpanya sa Pilipinas gaya ng Intel, etc) at hindi po chinese locals ---iyung ibang rich chinese nagpupunta rin pero rarely==na imbes na mga kapuwa pilipino ang makinabang sa amin e ibang nasyon ang nakikinabang......gaya rin ng ibang propesyon ng ibang OFW ---teacher--imbes na estudyanteng pinoy...puti o intsik ang tinuturuan----narses---imbes na si JDC(Juan Dela Cruz) ang pinapagaling at binabantayan sa sakit e si US(Uncle Sam) o dili kaya'y Canadian o Australian nationals.

Bang-rami na pong duktor na nag-nurse at nag-nu-nurse hanggang ngay-on at umalis na at patuloy na umaalis for economic reasons.

Me MEDICAL CRISIS po ngay-on (ex. nagsara ang isang wing ng isang Laguna provincial hospital dahil nag-alisan na po ang lahat na duktor papunta sa ibang bansa as nurse.

The government maybe aware of it but they really don't realize the GRAVITY of the situation. In 5-10 years time, hindi pala, ngay-on laang sa MEDICAL CITY for example (huo sa bagung-bagong hospital sa Meralco compund, ang pinak-senior nurse sa OR(operating room) e kaka-graduate pa laang from school---6 months to be exact from school----what do you expect from it? NAGKAKAGULO RAW SA OR AT PURO PROBLEMA dahil nga kulang sa EXPERIENCED NURSE---nasaan kamo iyung sanay na at beterano? e di nasa sa tate na.----IMAGINE THIS HAPPENING IN ALL HOSPITALS, huo kahit sa Makati Med at St. Luke's (kung saan ako galing...plugging :) ---DETERIORATION OF HEALTH SERVICES---anung end point? alam mo na iyon...Ito e mga kilala ng ospital, screened na kumbaga at medyo magagaling ang kinukuha e iyung ibang 2nd, 3rd, 4th rate hospitals---provincial hospitals and local hospitals?

Ang NAKAKATAWA, we're filling the VOID sa ibang country. In Australia for example, CODE RED ang health system nila kasi ang mga hospital nila KULANG NG BEDS bakit kanyo? kasi WALANG RING NURSES! Ang emergency department ng isang regional hospital nagsara kasi walang nurse staff!----Ang UGAT ng problema nila e hindi sa nag-aalisan ang nurses nila kundi----KAKAUNTI ang nag-nu-nurse sa kanila (pati nag-du-duktor), at hindi rin satisfied kasi OVERWORKED and underpaid---syempre kulang ng staff, ang natitira extend at overtime ng overtime ang ginagawa kasi walang choice.----ang tinatanggap laang e iyung me life-threatening conditons---operasyon nga sa mga me cancer e naka-hold kasi nga wlang bed at nurses.

And this PROBLEM is repeated in US, CANADA, UK, JAPAN, SINGAPORE and yes even here in CHINA!

Kaya kung gusto ninyong uma-broad at tumira sa ibang bansa (pick your choice sa listahan), mag-nurse kayo.

HINDI sa ini-encourage pero its a FACT of life.

ANG VISION ko nga(hindi sa gusto ko pero na-i-imagine ko na), sa nearest future, lahat ng hospital sa buong mundo will be staffed by FILIPINOS---kaya nga as early as now e me nai-coin na akong term---"Filipinos nursing the world!". At least, hindi na makikilala na provider tayo ng atsay o katulong sa buong mundo.

This is not a far-fetched idea. At the rate things are going, it could be realized sooner than expected.

Hindi ko rin nga alam ang dahilan ng ibang bansa kumbakit ayaw na ayaw nilang mag-NURSE. Dahil ba sa AIDS?sa SARS?

Sa US raw, ang prevailing notion raw pag-NURSE ka e tantamount sa pagiging ATSAY ng pasyente kaya ayaw ng mga kano. Ang reason nila, I can still have my own house, money and car kahit hindi ako nurse e bakit mag-papa-alila pa ako at i-e-expose ang sarili ko mga sakit na walang pang gamot? Sounds logical di po ba? Kaya di mo rin sila masisi.

_____________
wala na pong SARS---iyun pong huli e lab. breakout at hindi galing sa tao. (na-expose sa tube o container na me SARS virus iyung nurse (nurse na naman)kaya hayun kumalat.

____
trying hard pa rin. pero maige-ige na.
FYI, ang Mandarin is now considered (sabi nung iba will be pa raw) the most and widely spoken language in the world. Di mo ba napupuna, kahit saan me Intsik?
Na in years to come, English language will only rank third or fourth among the spoken languages.
No. 1 will be Mandarin
2--Spanish
3--Indian
4--English

Nakita na nga ng ibang school ito sa a tin kaya iyung San Beda sa Antipolo, me course na Mandarin sa curriculum nila.

Amen.

Satisfied Mr. Rubat? ;)









melbournedoc - September 4, 2004 03:00 PM (GMT)
let me just share to you an article published in one of the leading newspapers in the country recently--about docs abroad
(sensya na admin, rito ko nalagay, si mr. rubat kasi)

At the End of the Day
by Michael Hussin B. Muin, M.D.

Doctors are leaving.
We've read the bitter reviews, the harsh editorials and the sensational news. Filipino doctors are packing their bags and taking the next flight out of the country. It doesn't matter where or as what.
The bottom line is that they're out of here and Philippine society is angry.

It's easy to lump individuals into professional categories: doctors, specialists, general practitioners.
When headlines shout "Doctors are leaving", it conjures an image of a crowd in a
cinema running and fighting their way to the exit as if a fire just occurred.
In this instance, it doesn't matter where you end up as long as you don't end up dead.
Anywhere but here, as an old saying goes.

Is this far from the truth? I honestly don't know.
I only know that there are familiar faces in the crowd: classmates,
friends, teachers and mentors.
And they are not running.
They are sitting silently in the corner, deep in thought but ready to make their
next move.

My friend told me a story once.
He was in a Florida club with a white female friend.
This was just after he passed the local boards.
A white dude came up to him and insulted him with racist
remarks.
His female companion defended him, saying he was a Filipino
doctor.
The dude just had one thing to say to my friend, "So, what does that
make you HERE?"
My friend replied, "Nothing".
That makes me nothing at all.

It is a true story.
Sad, but true.
It also drives the point that some doctors, when they leave for other countries, may also be leaving their hard-earned degrees.
Ten years of sleepless nights, stressful days and neck-breaking hours in between will go down the drain.

Only a few understand the rigors of medical
training.
The prized M.D. degree consumes almost 10 years of a person's life.
If you add residency training, by the time the new specialists graduate, they've have spent half of their lives going after a goal to be a doctor.

But beyond the time and the labor, fewer people understand the support behind every medical student or resident physician.
For many, medicine is not an individual goal; it is a collective dream nourished by fathers and mothers way before medical school.
Nobody survives medical school or residency training without moral and financial
support.

We know the stories:
an OFW in Saudi cannot go home until his daughter becomes a doctor;
a caregiver in Canada continually sends half her income to pay tuition for her brother in med school;
a government employee foregoes retirement to fund materials and equipment for her son in residency training.

There is no dearth of stories, as each will have his own.
Behind one doctor's dream is a collection of family sacrifices, family
sacrifices that may have to be paid in full.

It's not surprising new physicians or specialist are running up and about,
ready to put all their training to use.
They need to earn.
Let me repeat that, they need to earn.
With a certificate in one hand and some idealism in the other, they stand at a crossroads.

Doctors practice their trade wherever and whenever
they can.
Some go home to their provinces, while some try their luck in urban centers. Some take up additional training, while some set up small clinics.
Some apply for admitting privileges in hospitals, while some get affiliations from HMOs.
Working hours may start as early as 5 am and may end as late as midnight.

But at the end of the day, in the confines of their own homes, they hang
up their stethoscopes and tuck away their degrees.

They watch the news and eat stale dinners like everyone else.

They play with their kids and put them to sleep like everyone else.

They go to bed tired and weary like everyone else.

Because at the end of the day, these doctors are not
doctors.
They are fathers and mothers, sons and daughters, husband and
wives.
And much like everyone else, they worry about their future and
their family's future
.

As the exodus continues, Philippine society will see doctors leaving
careers and patients behind.
But in the confines of homes in different
parts of the country, we see fathers and mothers leaving families behind,
sons and daughters saying goodbyes, and husbands and wives praying for a
bright future.

At the end of the day, we are not losing doctors, we are
losing loved ones.

Almost a year ago, my good friend told me he was
leaving for Trinidad and Tobago as a UN Volunteer Doctor.
I didn't ask about his career, his degree
or his plans.
The only question I asked was "Paano anak mo, asawa mo?"
And with a long sigh and a short smile, he answered, "Para sa kanila naman
ito."

And that is where many doctors find themselves at.
With a plane ticket in one hand and a good dose of reality in the other,
they stand at a new crossroads their paths lead to faraway places and
foreign countries, where the only things they can bring are what they can
fit in their hearts, and possibly some pictures in their wallet.

I may soon find myself standing at that crossroads falling in line and
holding that crisp boarding pass in my hand.
But I don't dread the day some white dude would walk up to me and say, "So,
what does that make you
HERE?".

It makes me a father.
At the end of the day, in the confines of my rented
space in a foreign land, my son is more important to me than a piece of
paper hanging on a wall.

---------------------

Michael Hussin B. Muin, M.D.
Founder/Editor-in-Chief of Pinoy.MD - The Website for Filipino Doctors.
He is a professor of Clinical Anatomy and Medical Informatics in Pangasinan.

rubat - September 4, 2004 05:28 PM (GMT)
admin, pasensya ka na talaga, pero gusto kong susugan si doc.

i feel for you, nasubaybayan ko ang isa sa pinaka mainit na isyu sa inq7.net ng ilabas nila ang editorial tungkol ruon sa topnotcher na sa medical board na gustong mag nurse sa new york. isa na siguro iyan sa may pinaka mahabang thread ng pagtatalo sa inquirer, yun nga lamang minsan ay di naman nagtatama ang sagutan nila dahil magkaiba ng pinapatungkulan, nagsawa na ako kababasa. parehong may punto at napakalinaw ng sagot ng huling article na na i post mo.

huo, higit pa sa satisfied, baka laang kako nag papaka dalubhasa ka riyan sa isang scholarship. hahakbang ako ng isa pa, nabasa ko na rin ang article o na ipanalong speech sa london ng kababayan natin, yung tungkol sa diaspora ng filipino people, talagang nakakalungkot at masakit mang aminin, tayo lamang siguro ang bayan o bansang walang inisip na solusyon sa problema kundi ang mag abroad, permanente man o hindi. napanuor ko rin ang isang filipino sa the correspondent na nasa new zealand na di napigilang umiyak sa panghihinayang at kawalan ng pag asa kaya siya napilitang umalis. sinabi na ito ni victor wood nuong siya ay nasa america pa, at sinabi rin ito nung nasa new zealand nitong huli, "sino ang gustong umalis sa pilipinas?" sinong gustong lumayo sa iyong bayang kinalakhan? sa mga kaibigang iyong kinagisnan? walang kasing sarap ang mabuhay sa sarilng bayan, pero paano naman ang buhay ko at ng mga anak ko rito? hayan po ang nagdudumilat na katotohanan. matagal na ang brain drain issue sa pinas, nun pa yang late 70s hanggang early 80s nag alisan na ang mga magagaling na akademiko, scientist at iba pa dahil sa kawalan ng oportunidad at kawalan ng pagkilala, lumala na ito ng lumala hanggang sa umabot na sa pagkawala ng mga simpleng professional mula sa saudi hanggang sa america, asia at europa.

wag po sanang magagalit sa akin ang nasa medical profession, pero tutuo po talaga ang tinuran ni doc tungkol sa treatment nila sa mga nurses sa america, isang maliwanag na example ang pelikulang "meet the parents" na ang bida ay si gaylord phacker na isang nurse, makikita ninyo rito kung paano nila laitin at gaano kababa ang pagtingin nila sa nurse bilang profession, pero di naman bilang nurse na nag aalaga na sa maysakit, dahil sa tutuo lamang gusto nila ang filipinong nurse dahil tutuong may malasakit sa pasyente, nga lamang ay talagang kailangan talagang mag improve sa ingles. may mga nabalitaan kasi ako na halos di na sila tumanggap ng pinoy na nurse sa isang pang mayamang hospital sa california dahil di nila maintindihan yung mga mayayamang pasyente, ay hayu't nag rereklamo sa hospital, alam nyo naman ang mga mayayaman, sobrang arte, lahat ng luho ay gusto'y susunrin (aba, ay ikaw mang iyan, sabi nga ng mga taga taytay).

may kasunor pa kaya laang ay mahaba na ito,

sige po hanggang sa muli, kapayapaan.

p.s. ang pagkaka alam ko doc e may katagalan ng mandarin ang most widely spoken language of the world, di ko na lang matanraan kung kailan ko pa nabasa, pero wag po nating kalimutan na dahilan po ito ng sobrang raming instsik sa mundo at nakakalat na sila sa lahat ng panig nito, sana lamang ay di nila marating ang ithan.

rubat - September 4, 2004 05:30 PM (GMT)
pahabol.... doc, wag masyadong emosyonal...marami naman ang nakaka alam ng plight ng mga doctor sa pinas e, he he he :D

batgirl - September 5, 2004 02:22 AM (GMT)
QUOTE (shanghaidoc @ Sep 4 2004, 02:34 PM)
isa laang po ang sagot---trabaho

ang alam po kasi ng marami pag-duktor ka, me pera ka.
hindi po tutuo.

isa pa, ang gobyerno bangtagal ng napabayaan ang propesyon namin kaya hayan tuloy nag-aalisan(pati narses)---bang-rami ko pa pong gustong ibulalas katular na laang sa paratang na ang mga umaalis na duktor e binabansagang sell-out, mukhang pera at hindi makabayan---kung alam laang nila ang sakripisyo ng bangtagal na panahon sa pag-aaral at pag-asa sa magulang pagkatapos e nakakura pa rin sa kanila.

ang pagtanggap ng T.Y. kapalit ng serbisyo (iyung iba nga ni tango na tanra ng pasasalamat e wala), pag-bibigay ng pera o libreng gamot sa mga pasyenteng walang-wala (buno't bulsa pangkaraniwan) etc---hindi po sa ayaw po namin nito, good-feeling nga at self-fulfillment ang nararamraman namin pag gumagawa kami ng ganito pero WE STILL HAVE TO EARN TO SUSTAIN OUR BASIC NEEDS. Buti kung hindi ka pa pamilyado e kung me anak o mga anak ka na? Pero kahit na single ka KULANG pa rin.

hindi dapat rito sa ibang thread ito dapat pero nagtanong ka kasi RUBAT eh.

pero kahit narito po ako ay hindi po naman ibig sabihing nakalimutan ko na ang responsibilidad ko bilang anak ng bayan (hanep! :) )

-----
nakalulungkot nga laang, kasi riyan sa atin ang mga pasyente pinoy---rito po ang ginagamot po namin ay puro expats (european, american, australian, canadian, HK nationals, Singaporean, japanese, Korean, South american, diplomats/consuls, CEO's, managers, tv stars, US senators, me kaunting mga pinoy na pa-training ng kumpanya sa Pilipinas gaya ng Intel, etc) at hindi po chinese locals ---iyung ibang rich chinese nagpupunta rin pero rarely==na imbes na mga kapuwa pilipino ang makinabang sa amin e ibang nasyon ang nakikinabang......gaya rin ng ibang propesyon ng ibang OFW ---teacher--imbes na estudyanteng pinoy...puti o intsik ang tinuturuan----narses---imbes na si JDC(Juan Dela Cruz) ang pinapagaling at binabantayan sa sakit e si US(Uncle Sam) o dili kaya'y Canadian o Australian nationals.

Bang-rami na pong duktor na nag-nurse at nag-nu-nurse hanggang ngay-on at umalis na at patuloy na umaalis for economic reasons.

Me MEDICAL CRISIS po ngay-on (ex. nagsara ang isang wing ng isang Laguna provincial hospital dahil nag-alisan na po ang lahat na duktor papunta sa ibang bansa as nurse.

The government maybe aware of it but they really don't realize the GRAVITY of the situation. In 5-10 years time, hindi pala, ngay-on laang sa MEDICAL CITY for example (huo sa bagung-bagong hospital sa Meralco compund, ang pinak-senior nurse sa OR(operating room) e kaka-graduate pa laang from school---6 months to be exact from school----what do you expect from it? NAGKAKAGULO RAW SA OR AT PURO PROBLEMA dahil nga kulang sa EXPERIENCED NURSE---nasaan kamo iyung sanay na at beterano? e di nasa sa tate na.----IMAGINE THIS HAPPENING IN ALL HOSPITALS, huo kahit sa Makati Med at St. Luke's (kung saan ako galing...plugging :) ---DETERIORATION OF HEALTH SERVICES---anung end point? alam mo na iyon...Ito e mga kilala ng ospital, screened na kumbaga at medyo magagaling ang kinukuha e iyung ibang 2nd, 3rd, 4th rate hospitals---provincial hospitals and local hospitals?

Ang NAKAKATAWA, we're filling the VOID sa ibang country. In Australia for example, CODE RED ang health system nila kasi ang mga hospital nila KULANG NG BEDS bakit kanyo? kasi WALANG RING NURSES! Ang emergency department ng isang regional hospital nagsara kasi walang nurse staff!----Ang UGAT ng problema nila e hindi sa nag-aalisan ang nurses nila kundi----KAKAUNTI ang nag-nu-nurse sa kanila (pati nag-du-duktor), at hindi rin satisfied kasi OVERWORKED and underpaid---syempre kulang ng staff, ang natitira extend at overtime ng overtime ang ginagawa kasi walang choice.----ang tinatanggap laang e iyung me life-threatening conditons---operasyon nga sa mga me cancer e naka-hold kasi nga wlang bed at nurses.

And this PROBLEM is repeated in US, CANADA, UK, JAPAN, SINGAPORE and yes even here in CHINA!

Kaya kung gusto ninyong uma-broad at tumira sa ibang bansa (pick your choice sa listahan), mag-nurse kayo.

HINDI sa ini-encourage pero its a FACT of life.

ANG VISION ko nga(hindi sa gusto ko pero na-i-imagine ko na), sa nearest future, lahat ng hospital sa buong mundo will be staffed by FILIPINOS---kaya nga as early as now e me nai-coin na akong term---"Filipinos nursing the world!". At least, hindi na makikilala na provider tayo ng atsay o katulong sa buong mundo.

This is not a far-fetched idea. At the rate things are going, it could be realized sooner than expected.

Hindi ko rin nga alam ang dahilan ng ibang bansa kumbakit ayaw na ayaw nilang mag-NURSE. Dahil ba sa AIDS?sa SARS?

Sa US raw, ang prevailing notion raw pag-NURSE ka e tantamount sa pagiging ATSAY ng pasyente kaya ayaw ng mga kano. Ang reason nila, I can still have my own house, money and car kahit hindi ako nurse e bakit mag-papa-alila pa ako at i-e-expose ang sarili ko mga sakit na walang pang gamot? Sounds logical di po ba? Kaya di mo rin sila masisi.

_____________
wala na pong SARS---iyun pong huli e lab. breakout at hindi galing sa tao. (na-expose sa tube o container na me SARS virus iyung nurse (nurse na naman)kaya hayun kumalat.

____
trying hard pa rin. pero maige-ige na.
FYI, ang Mandarin is now considered (sabi nung iba will be pa raw) the most and widely spoken language in the world. Di mo ba napupuna, kahit saan me Intsik?
Na in years to come, English language will only rank third or fourth among the spoken languages.
No. 1 will be Mandarin
2--Spanish
3--Indian
4--English

Nakita na nga ng ibang school ito sa a tin kaya iyung San Beda sa Antipolo, me course na Mandarin sa curriculum nila.

Amen.

Satisfied Mr. Rubat? ;)

hindi ko po kayo kilala pero i agri :( cencya na rin admin,ka react react kasi talaga,kasi kami ring mga narses ang apektado.mahirap kumita ng pera lalo na kung marami ang umaasa sa iyo hindi laang mga anak mo,kundi pati na rin ang mga taong nakapalibot s atin,kaya mega hanap opportunity para makafly di ba.seryoso ako noh.......un lang,tama n muna

Admin - September 5, 2004 12:19 PM (GMT)
QUOTE (batgirl @ Sep 5 2004, 02:22 AM)
QUOTE

hindi ko po kayo kilala pero i agri  :( cencya na rin admin,ka react react kasi talaga,kasi kami ring mga narses ang apektado.mahirap kumita ng pera lalo na kung marami ang umaasa sa iyo hindi laang mga anak mo,kundi pati na rin ang mga taong nakapalibot s atin,kaya mega hanap opportunity para makafly di ba.seryoso ako noh.......un lang,tama n muna



very gud tayo dahil alam natin na na ooff topic tayo..pero no need to apologize... mejo malalim na ang pinag usapan at nahihirapan na akong ilipat pa sa kung saan man babagay (sa tingin ko wala pang thread na ganito). might as well igawa ko na rin ng bago topic tungkol di laang pag alis ng mga doktor at nurses, iyon bang migration or pag hahanap ng trabaho ng pinoy in general, roon na laang natin i-breakdown . kasi itong migration ay malaking problema rin. saan kaya magandang ipasok ito.. ah alam ko na... ang gagawain ko ay tungkol sa work. sige gagawa ako...

miss batgirl. nars rin asawa ko, kaya kung may maitutulong kaming libro na maipapahiram(ay tapos ka na nga pala!) anyweys, wag un na lang muna. ramihan mo na post mo, speak up and be heard.. keep on posting.

tsaka magpakilala ka na roon sa my name is thread..

okey tuloy sa kung anong maitutulong natin sa cardona

melbournedoc - September 6, 2004 09:56 AM (GMT)
pabayaan mo na mr. rubat, pa-minsan-minsan e healthy rin naman ang mag-hinga ng sama ng luob pero me justification naman, hane.

problema----bakit o atano ----solusyon....

tuloy sa paano....>>>

===sumali at humikayat ng mga miyembro sa mga makabuluhang organisasyon(gaya nito :) ) para mapag-usapan kung anu-ano ang problema at solusyon (bang-igsi hane, manghaba kasi nuong huli ko e)

rubat - September 9, 2004 01:53 AM (GMT)
QUOTE (shanghaidoc @ Sep 1 2004, 06:59 PM)
EDUCATION
--The object of education is not to be able to earn money, but to improve oneself and to serve the country.
--It is also necessary to learn how to put the knowledge thus acquired to proper use. In itself knowledge is only a means. It can be employed for good, for making money, and in the service of public causes. Knowledge is justified only when it is put to good use and employed in the public cause
--the essence of all education was kindness—kindness to all, friends, foes, men and beasts. The chief object of education was the building of character.Knowledge is the means and character-building is the end. If we succeed in building the character of the individual, society will take care of itself
--Education liberates us, frees us from bondage, helps us to shine, adds to the country’s wealth, enriches character: our boys and girls become smart and intelligent

*ito po ay quoted sa isang website sa India na pareho po nating 3rd world. me problema rin silang malaki sa ekonomiya at sa sobrang raming populasyon. pero alam po nila ang SUSI ay EDUKASYON.

*sabi nga po ng kasamahang kong Korean-American doctor---Indians are one of the smartest people in the world.

--e kung tutuusin e mas magaling tayong mag-english at mas mababango tayo sa kanila :) pero what makes their country on the verge of becoming industrialized (kasama ng Malaysia, Thailand, China)e ang emphasis nila sa EDUCATION.

PANO I-START?

sa schools, simbahan, sa palengke, sa place of work, sa panguse---start the conversation, give concrete examples, INSPIRE o encourage sila mag-isip, magsabi ng kanilang ideya----just BE OBJECTIVE, no feelings or emotions attached/involved

-sasabihin, corny---pero mas corny ang bayan na hanggang ngay-on e CLASS IV Municipality pa rin.

-sasabihin paki-alam mo, wag mong sagutin, bagkus tanungin mo ng---satisfied ka ba sa trabaho mo, sa buhay mo, sa kalagayan mo, etc. o ibang kuwestiyon na ma-i-encourage silang mag-open up

-kung ayaw pa rin, just proceed hanggang me nakikinig sa iyo.

-pang-karaniwan, sasabihin, pare, ibahin na natin ang topic kase mag-kakasakitan lamang at magkakababag---e kailan natin pag-uusapan? pag-lolo't lola na tayo?pag matanra na?

-mayruon at mayruong makikinig---hindi man magsalita at least marinig nila na ganyun pala

----
Mag-organize ka ng organisations o kundi man sa existing org. na pwede i-open at pag-usapan ito.

___ang pinaka-madaling kausapin usually---kabataan---kasi IDEALISTIC pa ang mga iyan at OPEN-MINDED.

____Pero TANRAAN, hindi POLITIKA ang pag-uusapan kung hindi ang MGA MAGAGAWA para sa PAG-UNLAR,PAGBABAGO at PAGYAMAN NG BAYAN.

>>>MARAMING DEPARTMENTS o POINTS OF DISCUSSION
----SPORTS
----HEALTH
----EDUCATION
----LIVELIHOOD
----CRIMINALITY
----DRUGS
----TEEN PREGNANCY
----LOCAL TOURISM

atbp....

solb ako rito doc, edukasyon ang siyang magpapaunlar sa buhay ng tao, kaya lang (as usual, di kasi ako mabubuhay kung walang "kaya lang", he he he) doc, sa nangyayari sa pilipinas, parang lumalabas na ang edukasyon ay isa ng malaking pribelihiyo kaysa karapatan, ito's isang malungkot na tsapter sa ating bansa. dahil sa hirap ng pamumuhay ang mga bata ay mas minamaigi pang mag hanapbuhay kaysa mag aral dahil ayaw nilang magutom, di lang sila o para sa kanila kundi sa kanilang pamilya.

kuwento ito mula sa sariling karanasan: nung minsan na nagpapakain kami sa crossing para sa mga batang lansangan (proyekto ito ng isang quasi-government entity na pinapasukan ko), mapapansin mo ang kanilang hitsura, karamihan sa kanila ay gumagamit ng rugby, talagang mga bata pa, siguro mula 8 hanggang 15 taon sila, yung iba ay nakakausap ng matino at nagkukuwento ng kanilang buhay, karamihan sa kanila ay lumayas sa kani kanilang pamilya dahil na rin sa kawalang makain, kalupitan ng magulang at iba pang dahilan. nawala na ang hiya sa kataw an, nawalan na ng so called "values" dahil ang labanan sa lansangan ay survival, ilan sa kanila ay natanong ko kung bakit di nag aaral (alam kong mali at wala sa timing, pero out of curiousity, naitanong ko na rin) iisa ang kanilang sagot, "paano?" at may dahilan rin kung bakit sila gumagamit ng rugby - ito'y para tumakas kahit panandalian lamang sa reality, bukor sa ito'y mura, di kapareho ng alak at drugs, iba raw talaga ang tama nito (hallucinogen ba iyon doc?, paki esplika nga). isang malaking sorpresa sa akin ang kanilang mga sagot, ito'y di sagot ng mga pangkaraniwang bata na kilala natin, di ito angkop sa edar nila, pinatanra na sila ng pagkakataon, di lang hitsura pati na rin ang kanilang mga kaisipan.

malungkot mang isipin at gaano man natin wastuin, ang kahirapan talaga ang ugat sa napakaraming problema ng ating bayan, sabi nga "walang tamang katwiran sa mga taong kumakalam ang sikmura"

sa madali't sabi, paano ang pag aaral kung walang laman ang ating tiyan? siguro naman naranasan na ninyo ang magutom kahit paano di ba? di ba mahirap mag review o mag aral kung gutom? e paano pa kaya yung di alam kung kailan sila susunor na kakain at paano nila ito makukuha? sa pagnanakaw? sa pang iisnats? sa panunutok ng bbq stik?

Admin - September 11, 2004 11:12 AM (GMT)
QUOTE (rubat @ Sep 9 2004, 01:53 AM)
QUOTE (shanghaidoc @ Sep 1 2004, 06:59 PM)
EDUCATION
--The object of education is not to be able to earn money, but to improve oneself and to serve the country.
--It is also necessary to learn how to put the knowledge thus acquired to proper use. In itself knowledge is only a means. It can be employed for good, for making money, and in the service of public causes. Knowledge is justified only when it is put to good use and employed in the public cause
--the essence of all education was kindness—kindness to all, friends, foes, men and beasts. The chief object of education was the building of character.Knowledge is the means and character-building is the end. If we succeed in building the character of the individual, society will take care of itself
--Education liberates us, frees us from bondage, helps us to shine, adds to the country’s wealth, enriches character: our boys and girls become smart and intelligent

*ito po ay quoted sa isang website sa India na pareho po nating 3rd world. me problema rin silang malaki sa ekonomiya at sa sobrang raming populasyon. pero alam po nila ang SUSI ay EDUKASYON.

*sabi nga po ng kasamahang kong Korean-American doctor---Indians are one of the smartest people in the world.

--e kung tutuusin e mas magaling tayong mag-english at mas mababango tayo sa kanila :) pero what makes their country on the verge of becoming industrialized (kasama ng Malaysia, Thailand, China)e ang emphasis nila sa EDUCATION.

PANO I-START?

sa schools, simbahan, sa palengke, sa place of work, sa panguse---start the conversation, give concrete examples, INSPIRE o encourage sila mag-isip, magsabi ng kanilang ideya----just BE OBJECTIVE, no feelings or emotions attached/involved

-sasabihin, corny---pero mas corny ang bayan na hanggang ngay-on e CLASS IV Municipality pa rin.

-sasabihin paki-alam mo, wag mong sagutin, bagkus tanungin mo ng---satisfied ka ba sa trabaho mo, sa buhay mo, sa kalagayan mo, etc. o ibang kuwestiyon na ma-i-encourage silang mag-open up

-kung ayaw pa rin, just proceed hanggang me nakikinig sa iyo.

-pang-karaniwan, sasabihin, pare, ibahin na natin ang topic kase mag-kakasakitan lamang at magkakababag---e kailan natin pag-uusapan? pag-lolo't lola na tayo?pag matanra na?

-mayruon at mayruong makikinig---hindi man magsalita at least marinig nila na ganyun pala

----
Mag-organize ka ng organisations o kundi man sa existing org. na pwede i-open at pag-usapan ito.

___ang pinaka-madaling kausapin usually---kabataan---kasi IDEALISTIC pa ang mga iyan at OPEN-MINDED.

____Pero TANRAAN, hindi POLITIKA ang pag-uusapan kung hindi ang MGA MAGAGAWA para sa PAG-UNLAR,PAGBABAGO at PAGYAMAN NG BAYAN.

>>>MARAMING DEPARTMENTS o POINTS OF DISCUSSION
----SPORTS
----HEALTH
----EDUCATION
----LIVELIHOOD
----CRIMINALITY
----DRUGS
----TEEN PREGNANCY
----LOCAL TOURISM

atbp....

solb ako rito doc, edukasyon ang siyang magpapaunlar sa buhay ng tao, kaya lang (as usual, di kasi ako mabubuhay kung walang "kaya lang", he he he) doc, sa nangyayari sa pilipinas, parang lumalabas na ang edukasyon ay isa ng malaking pribelihiyo kaysa karapatan, ito's isang malungkot na tsapter sa ating bansa. dahil sa hirap ng pamumuhay ang mga bata ay mas minamaigi pang mag hanapbuhay kaysa mag aral dahil ayaw nilang magutom, di lang sila o para sa kanila kundi sa kanilang pamilya.

kuwento ito mula sa sariling karanasan: nung minsan na nagpapakain kami sa crossing para sa mga batang lansangan (proyekto ito ng isang quasi-government entity na pinapasukan ko), mapapansin mo ang kanilang hitsura, karamihan sa kanila ay gumagamit ng rugby, talagang mga bata pa, siguro mula 8 hanggang 15 taon sila, yung iba ay nakakausap ng matino at nagkukuwento ng kanilang buhay, karamihan sa kanila ay lumayas sa kani kanilang pamilya dahil na rin sa kawalang makain, kalupitan ng magulang at iba pang dahilan. nawala na ang hiya sa kataw an, nawalan na ng so called "values" dahil ang labanan sa lansangan ay survival, ilan sa kanila ay natanong ko kung bakit di nag aaral (alam kong mali at wala sa timing, pero out of curiousity, naitanong ko na rin) iisa ang kanilang sagot, "paano?" at may dahilan rin kung bakit sila gumagamit ng rugby - ito'y para tumakas kahit panandalian lamang sa reality, bukor sa ito'y mura, di kapareho ng alak at drugs, iba raw talaga ang tama nito (hallucinogen ba iyon doc?, paki esplika nga). isang malaking sorpresa sa akin ang kanilang mga sagot, ito'y di sagot ng mga pangkaraniwang bata na kilala natin, di ito angkop sa edar nila, pinatanra na sila ng pagkakataon, di lang hitsura pati na rin ang kanilang mga kaisipan.

malungkot mang isipin at gaano man natin wastuin, ang kahirapan talaga ang ugat sa napakaraming problema ng ating bayan, sabi nga "walang tamang katwiran sa mga taong kumakalam ang sikmura"

sa madali't sabi, paano ang pag aaral kung walang laman ang ating tiyan? siguro naman naranasan na ninyo ang magutom kahit paano di ba? di ba mahirap mag review o mag aral kung gutom? e paano pa kaya yung di alam kung kailan sila susunor na kakain at paano nila ito makukuha? sa pagnanakaw? sa pang iisnats? sa panunutok ng bbq stik?



masakit ang ulo ko, kaya siguro iba ang basa ko sa ibig sabihin ng edukasyon ni doc pipo.

Mr. Rubat,
Di naman sa lagi kong binabantayan lahat ng ipo post mo at hahanapan ng butas, at ipe-praise ko ang sabi ni doc..maninibat rin ako ng mga mali, kasi mas madaling maghanap ng mali kesa sa tama.. kaya beware ang mga taga atin pag uwi ko... pero magpapayaman muna ako para pakinggan nila ako... kaya nga ba sabi ko ng ramihan na natin ang members para may concensus tayong manita ng mali sa mga pangyayaring nagaganap sa lupang pinangako... (cardona po, hindi mindanao) :D

ang edukasyon at aral ay di lahat nakukuha sa iskwilahan, so out of tune and pribilehiyo / karapatan chuva ng ang pag aaral... na kaya nag rugby iyong mga bata ay dahil sa kalupitan ng buhay sa kanila... hayan riyan na nga papasok iyong simpleng jammingan at huntahan laang na pag aaral. pag aaral kung paano nila maiiwasan ang ganoon, ang ganto at kung paano magigiging kapakipakinabang na anak ng bayan..

ang ibig sigurong sabihin ni doc or nasabi na yata ay, pag may huntahan, jammingan, panguse. etc.. etc... mag usapan ng mga makabuluhang bagay ukol sa bayan para matuto sila at maaral (maliberate) ang kanilang isip ng tamang bagay bagay ukol sa ating buhay buhay at tingnan ang buhay ng positibo.

sige till then.. oi mr. rubat.. pledge mo... hindi iyong pampakintab ng lamisa.. :D (maningil raw ba?) alam ko namang ikaw ay para sa bayan rin eh.. kaya maski tayo ay nag kokontrahan rito ay iisa ang ating patutunguhan.

rubat - September 14, 2004 09:40 PM (GMT)
QUOTE (Admin @ Sep 11 2004, 02:12 PM)
QUOTE (rubat @ Sep 9 2004, 01:53 AM)
QUOTE (shanghaidoc @ Sep 1 2004, 06:59 PM)
EDUCATION
--The object of education is not to be able to earn money, but to improve oneself and to serve the country.
--It is also necessary to learn how to put the knowledge thus acquired to proper use. In itself knowledge is only a means. It can be employed for good, for making money, and in the service of public causes. Knowledge is justified only when it is put to good use and employed in the public cause
--the essence of all education was kindness—kindness to all, friends, foes, men and beasts. The chief object of education was the building of character.Knowledge is the means and character-building is the end. If we succeed in building the character of the individual, society will take care of itself
--Education liberates us, frees us from bondage, helps us to shine, adds to the country’s wealth, enriches character: our boys and girls become smart and intelligent

*ito po ay quoted sa isang website sa India na pareho po nating 3rd world. me problema rin silang malaki sa ekonomiya at sa sobrang raming populasyon. pero alam po nila ang SUSI ay EDUKASYON.

*sabi nga po ng kasamahang kong Korean-American doctor---Indians are one of the smartest people in the world.

--e kung tutuusin e mas magaling tayong mag-english at mas mababango tayo sa kanila :) pero what makes their country on the verge of becoming industrialized (kasama ng Malaysia, Thailand, China)e ang emphasis nila sa EDUCATION.

PANO I-START?

sa schools, simbahan, sa palengke, sa place of work, sa panguse---start the conversation, give concrete examples, INSPIRE o encourage sila mag-isip, magsabi ng kanilang ideya----just BE OBJECTIVE, no feelings or emotions attached/involved

-sasabihin, corny---pero mas corny ang bayan na hanggang ngay-on e CLASS IV Municipality pa rin.

-sasabihin paki-alam mo, wag mong sagutin, bagkus tanungin mo ng---satisfied ka ba sa trabaho mo, sa buhay mo, sa kalagayan mo, etc. o ibang kuwestiyon na ma-i-encourage silang mag-open up

-kung ayaw pa rin, just proceed hanggang me nakikinig sa iyo.

-pang-karaniwan, sasabihin, pare, ibahin na natin ang topic kase mag-kakasakitan lamang at magkakababag---e kailan natin pag-uusapan? pag-lolo't lola na tayo?pag matanra na?

-mayruon at mayruong makikinig---hindi man magsalita at least marinig nila na ganyun pala

----
Mag-organize ka ng organisations o kundi man sa existing org. na pwede i-open at pag-usapan ito.

___ang pinaka-madaling kausapin usually---kabataan---kasi IDEALISTIC pa ang mga iyan at OPEN-MINDED.

____Pero TANRAAN, hindi POLITIKA ang pag-uusapan kung hindi ang MGA MAGAGAWA para sa PAG-UNLAR,PAGBABAGO at PAGYAMAN NG BAYAN.

>>>MARAMING DEPARTMENTS o POINTS OF DISCUSSION
----SPORTS
----HEALTH
----EDUCATION
----LIVELIHOOD
----CRIMINALITY
----DRUGS
----TEEN PREGNANCY
----LOCAL TOURISM

atbp....

solb ako rito doc, edukasyon ang siyang magpapaunlar sa buhay ng tao, kaya lang (as usual, di kasi ako mabubuhay kung walang "kaya lang", he he he) doc, sa nangyayari sa pilipinas, parang lumalabas na ang edukasyon ay isa ng malaking pribelihiyo kaysa karapatan, ito's isang malungkot na tsapter sa ating bansa. dahil sa hirap ng pamumuhay ang mga bata ay mas minamaigi pang mag hanapbuhay kaysa mag aral dahil ayaw nilang magutom, di lang sila o para sa kanila kundi sa kanilang pamilya.

kuwento ito mula sa sariling karanasan: nung minsan na nagpapakain kami sa crossing para sa mga batang lansangan (proyekto ito ng isang quasi-government entity na pinapasukan ko), mapapansin mo ang kanilang hitsura, karamihan sa kanila ay gumagamit ng rugby, talagang mga bata pa, siguro mula 8 hanggang 15 taon sila, yung iba ay nakakausap ng matino at nagkukuwento ng kanilang buhay, karamihan sa kanila ay lumayas sa kani kanilang pamilya dahil na rin sa kawalang makain, kalupitan ng magulang at iba pang dahilan. nawala na ang hiya sa kataw an, nawalan na ng so called "values" dahil ang labanan sa lansangan ay survival, ilan sa kanila ay natanong ko kung bakit di nag aaral (alam kong mali at wala sa timing, pero out of curiousity, naitanong ko na rin) iisa ang kanilang sagot, "paano?" at may dahilan rin kung bakit sila gumagamit ng rugby - ito'y para tumakas kahit panandalian lamang sa reality, bukor sa ito'y mura, di kapareho ng alak at drugs, iba raw talaga ang tama nito (hallucinogen ba iyon doc?, paki esplika nga). isang malaking sorpresa sa akin ang kanilang mga sagot, ito'y di sagot ng mga pangkaraniwang bata na kilala natin, di ito angkop sa edar nila, pinatanra na sila ng pagkakataon, di lang hitsura pati na rin ang kanilang mga kaisipan.

malungkot mang isipin at gaano man natin wastuin, ang kahirapan talaga ang ugat sa napakaraming problema ng ating bayan, sabi nga "walang tamang katwiran sa mga taong kumakalam ang sikmura"

sa madali't sabi, paano ang pag aaral kung walang laman ang ating tiyan? siguro naman naranasan na ninyo ang magutom kahit paano di ba? di ba mahirap mag review o mag aral kung gutom? e paano pa kaya yung di alam kung kailan sila susunor na kakain at paano nila ito makukuha? sa pagnanakaw? sa pang iisnats? sa panunutok ng bbq stik?



masakit ang ulo ko, kaya siguro iba ang basa ko sa ibig sabihin ng edukasyon ni doc pipo.

Mr. Rubat,
Di naman sa lagi kong binabantayan lahat ng ipo post mo at hahanapan ng butas, at ipe-praise ko ang sabi ni doc..maninibat rin ako ng mga mali, kasi mas madaling maghanap ng mali kesa sa tama.. kaya beware ang mga taga atin pag uwi ko... pero magpapayaman muna ako para pakinggan nila ako... kaya nga ba sabi ko ng ramihan na natin ang members para may concensus tayong manita ng mali sa mga pangyayaring nagaganap sa lupang pinangako... (cardona po, hindi mindanao) :D

ang edukasyon at aral ay di lahat nakukuha sa iskwilahan, so out of tune and pribilehiyo / karapatan chuva ng ang pag aaral... na kaya nag rugby iyong mga bata ay dahil sa kalupitan ng buhay sa kanila... hayan riyan na nga papasok iyong simpleng jammingan at huntahan laang na pag aaral. pag aaral kung paano nila maiiwasan ang ganoon, ang ganto at kung paano magigiging kapakipakinabang na anak ng bayan..

ang ibig sigurong sabihin ni doc or nasabi na yata ay, pag may huntahan, jammingan, panguse. etc.. etc... mag usapan ng mga makabuluhang bagay ukol sa bayan para matuto sila at maaral (maliberate) ang kanilang isip ng tamang bagay bagay ukol sa ating buhay buhay at tingnan ang buhay ng positibo.

sige till then.. oi mr. rubat.. pledge mo... hindi iyong pampakintab ng lamisa.. :D (maningil raw ba?) alam ko namang ikaw ay para sa bayan rin eh.. kaya maski tayo ay nag kokontrahan rito ay iisa ang ating patutunguhan.

ok lang sa akin, wala sa akin ang kritisismo as long na ito ay tama at ito at for the greater good.

nga lamang ay, you missed the point ka admin. way off mark... masyadong literal ang pananaw mo sa isyung ito, hindi out of tune ang pribilehiyo at karapatan dahil ito ay nangyayari ngayon sa atin, ika nga ay nagdudumilat na katotohanan, at ito ay hindi ko rin na ipresenta bilang anti thesis sa sinabi ni doc at lalong hindi ito negatibismo. ang mga pahayag ko ay mga halimbawa ng reyalidad na kasalukuyang nangyayari sa ating bayan. look at the bigger picture, simple lang ang ibig kong sabihin rito: tama na ang edukasyon ang magpapaunlad, magpapaliberate whatever ek ek sa atin, pero may mas malaking problema na dapat munang resolbahin bago ang pagkatuto, at ito ay ang kahirapan at pagkagutom. alam nating lahat ang maslow's hierarchy of needs, alam rin nating lahat na instinctual ang survival at para tayo mag survive e di ba kailangan nating kumain? paano uunahin ang pagkatuto (o edukasyon mula sa iskwelahan hanggang sa kanto) kung ang pisikal na kalagayan at pangangailangan ay di natin maisasaayos?

maaring sa ating bayan (cardona) ay di gaanong nangyayari at talamak ang pagkagutom dahil maraming mga kamag anak na malalapitan at di nakakatiis (benepisyo ng pagiging close knit o clannish nating mga taga cardona). pero sana maisip natin na sa ibang panig ng pilipinas ay may mga tao talagang sobrang hirap na halos isang beses na lang kumakain sa isang araw at kung minsan ay hindi pa, isipin po ninyo kung gaano kayo kapalar gawa ng hito at tayo ay nakukuha pang mag internet samantalang sila ay naghahalukay ng kung ano para lamang may makain.

simpleng simple lang ang punto ko, ka admin, sana ay mabigyang pagkakataon ang lahat ng mga taga atin na magkaruon ng tamang kabuhayan at sasapat para sila ay makapag aral, matuto at maiahon ang bayan natin sa kahirapan at para wala na ring nag aabroad para magtrabaho kundi nag aabroad na lang para mamasyal.

sa madaling sabi ay kayo'y mga mag ipon riyan sa mga nasa abroad at iinvest sa pilipinas at ng may mahanapbuhay ang ating mga kapater, kamag anak, kaibigan, kababayan, etc..... para matupar na rin ang pangarap ni shanghaidoc at nating lahat na ma educate at ma liberate tayo sa kamangmangan at kahirapan.

peace :blink: :unsure:

Admin - October 16, 2004 09:51 AM (GMT)
QUOTE (rubat @ Sep 14 2004, 09:40 PM)
QUOTE (Admin @ Sep 11 2004, 02:12 PM)
QUOTE (rubat @ Sep 9 2004, 01:53 AM)
QUOTE (shanghaidoc @ Sep 1 2004, 06:59 PM)
EDUCATION
--The object of education is not to be able to earn money, but to improve oneself and to serve the country.
--It is also necessary to learn how to put the knowledge thus acquired to proper use. In itself knowledge is only a means. It can be employed for good, for making money, and in the service of public causes. Knowledge is justified only when it is put to good use and employed in the public cause
--the essence of all education was kindness—kindness to all, friends, foes, men and beasts. The chief object of education was the building of character.Knowledge is the means and character-building is the end. If we succeed in building the character of the individual, society will take care of itself
--Education liberates us, frees us from bondage, helps us to shine, adds to the country’s wealth, enriches character: our boys and girls become smart and intelligent

*ito po ay quoted sa isang website sa India na pareho po nating 3rd world. me problema rin silang malaki sa ekonomiya at sa sobrang raming populasyon. pero alam po nila ang SUSI ay EDUKASYON.

*sabi nga po ng kasamahang kong Korean-American doctor---Indians are one of the smartest people in the world.

--e kung tutuusin e mas magaling tayong mag-english at mas mababango tayo sa kanila :) pero what makes their country on the verge of becoming industrialized (kasama ng Malaysia, Thailand, China)e ang emphasis nila sa EDUCATION.

PANO I-START?

sa schools, simbahan, sa palengke, sa place of work, sa panguse---start the conversation, give concrete examples, INSPIRE o encourage sila mag-isip, magsabi ng kanilang ideya----just BE OBJECTIVE, no feelings or emotions attached/involved

-sasabihin, corny---pero mas corny ang bayan na hanggang ngay-on e CLASS IV Municipality pa rin.

-sasabihin paki-alam mo, wag mong sagutin, bagkus tanungin mo ng---satisfied ka ba sa trabaho mo, sa buhay mo, sa kalagayan mo, etc. o ibang kuwestiyon na ma-i-encourage silang mag-open up

-kung ayaw pa rin, just proceed hanggang me nakikinig sa iyo.

-pang-karaniwan, sasabihin, pare, ibahin na natin ang topic kase mag-kakasakitan lamang at magkakababag---e kailan natin pag-uusapan? pag-lolo't lola na tayo?pag matanra na?

-mayruon at mayruong makikinig---hindi man magsalita at least marinig nila na ganyun pala

----
Mag-organize ka ng organisations o kundi man sa existing org. na pwede i-open at pag-usapan ito.

___ang pinaka-madaling kausapin usually---kabataan---kasi IDEALISTIC pa ang mga iyan at OPEN-MINDED.

____Pero TANRAAN, hindi POLITIKA ang pag-uusapan kung hindi ang MGA MAGAGAWA para sa PAG-UNLAR,PAGBABAGO at PAGYAMAN NG BAYAN.

>>>MARAMING DEPARTMENTS o POINTS OF DISCUSSION
----SPORTS
----HEALTH
----EDUCATION
----LIVELIHOOD
----CRIMINALITY
----DRUGS
----TEEN PREGNANCY
----LOCAL TOURISM

atbp....

solb ako rito doc, edukasyon ang siyang magpapaunlar sa buhay ng tao, kaya lang (as usual, di kasi ako mabubuhay kung walang "kaya lang", he he he) doc, sa nangyayari sa pilipinas, parang lumalabas na ang edukasyon ay isa ng malaking pribelihiyo kaysa karapatan, ito's isang malungkot na tsapter sa ating bansa. dahil sa hirap ng pamumuhay ang mga bata ay mas minamaigi pang mag hanapbuhay kaysa mag aral dahil ayaw nilang magutom, di lang sila o para sa kanila kundi sa kanilang pamilya.

kuwento ito mula sa sariling karanasan: nung minsan na nagpapakain kami sa crossing para sa mga batang lansangan (proyekto ito ng isang quasi-government entity na pinapasukan ko), mapapansin mo ang kanilang hitsura, karamihan sa kanila ay gumagamit ng rugby, talagang mga bata pa, siguro mula 8 hanggang 15 taon sila, yung iba ay nakakausap ng matino at nagkukuwento ng kanilang buhay, karamihan sa kanila ay lumayas sa kani kanilang pamilya dahil na rin sa kawalang makain, kalupitan ng magulang at iba pang dahilan. nawala na ang hiya sa kataw an, nawalan na ng so called "values" dahil ang labanan sa lansangan ay survival, ilan sa kanila ay natanong ko kung bakit di nag aaral (alam kong mali at wala sa timing, pero out of curiousity, naitanong ko na rin) iisa ang kanilang sagot, "paano?" at may dahilan rin kung bakit sila gumagamit ng rugby - ito'y para tumakas kahit panandalian lamang sa reality, bukor sa ito'y mura, di kapareho ng alak at drugs, iba raw talaga ang tama nito (hallucinogen ba iyon doc?, paki esplika nga). isang malaking sorpresa sa akin ang kanilang mga sagot, ito'y di sagot ng mga pangkaraniwang bata na kilala natin, di ito angkop sa edar nila, pinatanra na sila ng pagkakataon, di lang hitsura pati na rin ang kanilang mga kaisipan.

malungkot mang isipin at gaano man natin wastuin, ang kahirapan talaga ang ugat sa napakaraming problema ng ating bayan, sabi nga "walang tamang katwiran sa mga taong kumakalam ang sikmura"

sa madali't sabi, paano ang pag aaral kung walang laman ang ating tiyan? siguro naman naranasan na ninyo ang magutom kahit paano di ba? di ba mahirap mag review o mag aral kung gutom? e paano pa kaya yung di alam kung kailan sila susunor na kakain at paano nila ito makukuha? sa pagnanakaw? sa pang iisnats? sa panunutok ng bbq stik?



masakit ang ulo ko, kaya siguro iba ang basa ko sa ibig sabihin ng edukasyon ni doc pipo.

Mr. Rubat,
Di naman sa lagi kong binabantayan lahat ng ipo post mo at hahanapan ng butas, at ipe-praise ko ang sabi ni doc..maninibat rin ako ng mga mali, kasi mas madaling maghanap ng mali kesa sa tama.. kaya beware ang mga taga atin pag uwi ko... pero magpapayaman muna ako para pakinggan nila ako... kaya nga ba sabi ko ng ramihan na natin ang members para may concensus tayong manita ng mali sa mga pangyayaring nagaganap sa lupang pinangako... (cardona po, hindi mindanao) :D

ang edukasyon at aral ay di lahat nakukuha sa iskwilahan, so out of tune and pribilehiyo / karapatan chuva ng ang pag aaral... na kaya nag rugby iyong mga bata ay dahil sa kalupitan ng buhay sa kanila... hayan riyan na nga papasok iyong simpleng jammingan at huntahan laang na pag aaral. pag aaral kung paano nila maiiwasan ang ganoon, ang ganto at kung paano magigiging kapakipakinabang na anak ng bayan..

ang ibig sigurong sabihin ni doc or nasabi na yata ay, pag may huntahan, jammingan, panguse. etc.. etc... mag usapan ng mga makabuluhang bagay ukol sa bayan para matuto sila at maaral (maliberate) ang kanilang isip ng tamang bagay bagay ukol sa ating buhay buhay at tingnan ang buhay ng positibo.

sige till then.. oi mr. rubat.. pledge mo... hindi iyong pampakintab ng lamisa.. :D (maningil raw ba?) alam ko namang ikaw ay para sa bayan rin eh.. kaya maski tayo ay nag kokontrahan rito ay iisa ang ating patutunguhan.

ok lang sa akin, wala sa akin ang kritisismo as long na ito ay tama at ito at for the greater good.

nga lamang ay, you missed the point ka admin. way off mark... masyadong literal ang pananaw mo sa isyung ito, hindi out of tune ang pribilehiyo at karapatan dahil ito ay nangyayari ngayon sa atin, ika nga ay nagdudumilat na katotohanan, at ito ay hindi ko rin na ipresenta bilang anti thesis sa sinabi ni doc at lalong hindi ito negatibismo. ang mga pahayag ko ay mga halimbawa ng reyalidad na kasalukuyang nangyayari sa ating bayan. look at the bigger picture, simple lang ang ibig kong sabihin rito: tama na ang edukasyon ang magpapaunlad, magpapaliberate whatever ek ek sa atin, pero may mas malaking problema na dapat munang resolbahin bago ang pagkatuto, at ito ay ang kahirapan at pagkagutom. alam nating lahat ang maslow's hierarchy of needs, alam rin nating lahat na instinctual ang survival at para tayo mag survive e di ba kailangan nating kumain? paano uunahin ang pagkatuto (o edukasyon mula sa iskwelahan hanggang sa kanto) kung ang pisikal na kalagayan at pangangailangan ay di natin maisasaayos?

maaring sa ating bayan (cardona) ay di gaanong nangyayari at talamak ang pagkagutom dahil maraming mga kamag anak na malalapitan at di nakakatiis (benepisyo ng pagiging close knit o clannish nating mga taga cardona). pero sana maisip natin na sa ibang panig ng pilipinas ay may mga tao talagang sobrang hirap na halos isang beses na lang kumakain sa isang araw at kung minsan ay hindi pa, isipin po ninyo kung gaano kayo kapalar gawa ng hito at tayo ay nakukuha pang mag internet samantalang sila ay naghahalukay ng kung ano para lamang may makain.

simpleng simple lang ang punto ko, ka admin, sana ay mabigyang pagkakataon ang lahat ng mga taga atin na magkaruon ng tamang kabuhayan at sasapat para sila ay makapag aral, matuto at maiahon ang bayan natin sa kahirapan at para wala na ring nag aabroad para magtrabaho kundi nag aabroad na lang para mamasyal.

sa madaling sabi ay kayo'y mga mag ipon riyan sa mga nasa abroad at iinvest sa pilipinas at ng may mahanapbuhay ang ating mga kapater, kamag anak, kaibigan, kababayan, etc..... para matupar na rin ang pangarap ni shanghaidoc at nating lahat na ma educate at ma liberate tayo sa kamangmangan at kahirapan.

peace :blink: :unsure:

solb na tayo rito sa diskusyon pagtulong sa cardona thru education.. so much has been said na napunta na sa talagang root cause ng problema...kahirapan... but anyhow.. lets move on... congrats sa inputs doc and rubat....

ahhh. may request po laang ako... pwede bang makahingi ng listahan/pangalan ng mga nakaupo sa atin? from mayor to baranggay kapitan, kung may kagawad okey lalo.... pati na rin po ang pangalan ng kura paroko. important contacts sa pulis at bumbero....... basta iyong mga importanteng tao sa cardona..:

mas mainam po kung roon sa mga elected official ay malilista natin ang kanilang partido...

sana ay may sipaging mag research at i-post rito sa ating forum...


maraming salamat po in advance....

dzeywi6969 - October 16, 2004 06:24 PM (GMT)
i really dont want to read yung mahahababg messages, for me its nakakatamar, i find so boring pg binasa ko, pero wala Akong panahon.hindi po ako nangaaway, pero wala akong panahon na magbasa ng masyadong mahahabang nga messages.i dont mean no harm, i just want to tell n ayoik ng masyadong mahahabang binabasa.

rubat - October 17, 2004 02:35 AM (GMT)
QUOTE (dzeywi6969 @ Oct 16 2004, 09:24 PM)
<span style='font-size:14pt;line-height:100%'>i really dont want to read yung mahahababg messages, for me its nakakatamar, i find so boring pg binasa ko, pero wala Akong panahon.hindi po ako nangaaway, pero wala akong panahon na magbasa ng masyadong mahahabang nga messages.i dont mean no harm, i just want to tell n ayoik ng masyadong mahahabang binabasa.</span>

pwedeng magtanong? ilang taon ka na?

Admin - October 17, 2004 05:54 AM (GMT)
QUOTE (dzeywi6969 @ Oct 16 2004, 06:24 PM)
i really dont want to read yung mahahababg messages, for me its nakakatamar, i find so boring pg binasa ko, pero wala Akong panahon.hindi po ako nangaaway, pero wala akong panahon na magbasa ng masyadong mahahabang nga messages.i dont mean no harm, i just want to tell n ayoik ng masyadong mahahabang binabasa.

got the point of dzeywi

and also of rubat by asking your age...

pero dzeywi... di mo naman kailangang basahin ng word for word ang mga posts.... basahin mo laang ng isang buo at kunin mo ang essence ng sinasabi..
pwede ring di mo type ang subject or topic kaya ka na bobore... ganon lang iyon.(mahilig ka ba sa pocket book? natatapos mo ba o naiinip ka rin?) ... pero sana pasadahan mo laang ang mahahabang sinulat dahil pinag hirapan rin namang sulatin iyon ng ating kasamahan rito... at sa kanyang palagay ay may relevance kaya nag anak anak at humaba ang pagkakasulat... ito humahaba na naman...ang akin.. mahirap magsulat im telling you... mas madali ang magsalita... pero sa sulat ay na do dokumento ang mga bagay.. imagine kung walang libro.. pano mo malalaman ang history?


as for the case of mr. rubat... nagmamature ang tao hane... kaya nga narito na tayo eh.. sige bahala ka na, ill you your piece at babasahin na iyan ni dzeywi. (sana)

. i encourage everyone na mag sulat..... ayokong sabihing walang pinagkaiba ang pag susulat sa pagsasalita... (meron iyon, wag na laang i-detalye at hahaba na naman) pero sa ngayon sasabihin ko na WALA.. dahil ang pagsusulat at pagsasalita ay parehong pag eexpress ng iyong nasasaloob na gusto mong sabihin/isulat, para maalaman ng lahat...

maraming salamat at mabuhay kayo....

rareriroru - October 18, 2004 04:01 AM (GMT)
suggestion rin admin :unsure: . baka pwedeng i-moderate rin ang paggamit ng font sizes. medyo iba kasi ang rating pagka nakabold and large font sizes ang gamit. baka mapag kamal-ang galit ang nag-popost o nagre-reply sa message. baka mag-create lamang ng hindi pagkakaunawaan ng mga miyembro. salamat po. :huh: :unsure:

Admin - October 18, 2004 07:59 AM (GMT)
QUOTE (rareriroru @ Oct 18 2004, 04:01 AM)
suggestion rin admin :unsure: . baka pwedeng i-moderate rin ang paggamit ng font sizes. medyo iba kasi ang rating pagka nakabold and large font sizes ang gamit. baka mapag kamal-ang galit ang nag-popost o nagre-reply sa message. baka mag-create lamang ng hindi pagkakaunawaan ng mga miyembro. salamat po. :huh:  :unsure:


noted ang comment rareriroru...(pero hamusya na muna, ayokong mambatas ng mambatas,mag lilitanya na laang ako..)

para po sa kaalaman ng lahat..especially roon sa iyong mga tinatawag na newbie sa pag iinternet.. (nagyabang na naman si kagalingan sa konkyuter operations- :P )

may tinatawag pong netiquette.. sana tama ispeling ko..na pag raw ang ginagamit mo sa chat or email or kahit sa forum na ganito ay bold at puro capital letters.. ibig sabihin raw po noon ay galit at sumisigaw....

pero there are instances na kailangang gamitin ang capitalization at bold, para i-highlight ang inyong gustong sabihin.. so para po sa kaalaman ng lahat...

ang inyong lingkod ernie baron...

duweyn pala... ;) si mr. sungit at suplado ng cWk.. ang mambabatas..

melbournedoc - December 11, 2004 02:32 PM (GMT)
Hangga't tayo'y...
1. na-le-late sa trabaho, klase, o anumang pagtitipon

...wala tayong magagawa para makatulong sa bayan.




* Hosted for free by InvisionFree